Archives for category: Uncategorized

Door Ganzedijker op 02/01/2013

Nog niet zo lang geleden vertrok Dr.Peter Rehwinkel voor 8 dagen naar China om de Stedenbandchinees in Tianjin officieel te feliciteren met zijn 25 jarig huwelijk met de stad Groningen. Niet dat het Groninger ras het in eigen Stad en Ommelanden economisch moeilijker heeft dan de gemiddelde Veendamse Wok- en Gokchinezen, maar je moet elk vermoeden van dekmantelpraktijken belastingtechnisch direct de cocakop indrukken. Confusici kennen nu eenmaal de doodstraf voor dealers die rechtstreeks uit de hemel leveren en speciale zebra’s voor homoseksuelen die de straat willen oversteken.

Daarom zie ik Rehwinkel het liefst een dagje aan de lopende band van Foxconn. De Chinese arbeider kan best een sociaal-democratisch opkikkertje gebruiken. Jarenlang heeft de PvdA het communisme voor rotte vis uitgemaakt en nu krijgt Jacques Wallage eindelijk de kans van zijn leven om zijn oud-leerling te redden. Hij drukt op de rode knop en… juist!.. gans het raderwerk staat, rinkeldekinkel, stil.

Dus na het tellen van de Zelfmoordchinezen, hup naar de hipste gay-club van Beijing: Destination (De Bestemming): Appel-dansjes met Fladderak en echte Groninger leverworst.

Zelfs Philips kan zich dit niet permitteren, maar Hu Jintao zou een autoriteitscomplex hebben, zeer onder de indruk zijn van de medische doctorstitel van Oldenburgs burgemeester Gerd Schwandner. In België zijn op dit moment immers alle religieuze titels uitverkocht en duizendpoten rekenen arbeid ook in Nederland alleen maar af op experimentele werk-en denkniveaus.

Intussen leeft het Noorden nog steeds op 1 % van de gasopbrengsten uit het Noorden. Je ziet het niet, je ruikt het niet, maar je voelt het financieel wel.
Rehwinkel niet, hij is de eerste niet gekozen homoseksuele burgemeester van Groningen en viert feest. Uitstapje hier, dansje daar; Novaatje zus, Eenvandaagje zo. En als het al ergens over gaat dan trapt hij op kosten van de publieke omroep, dus uw pensioen zeg maar, een open deur in.

Dat kan ik ook.
Het is zondagmiddag. De Friese Staart slaat twaalf. Willen is kunnen. Depressief roer ik mijn titels door de hete groentesoep. Opeens hoor ik tussen de gecastreerde gehaktballetjes de stem van Mr. G.B.J. Hiltermann.

Toen was werk heel gewoon…

 

Advertenties

Geef het maar toe, ook u kijkt graag naar langgerokte vrouwen. Het doet er niet toe, of u hetero of homo bent, U kijkt nooit, maar ziet altijd. En zeker vorige week heeft u benen te kort gehad. Regenwater. Geen vrouw die geen lange rok droeg. Voor mannen zijn dat tropendagen, ze weten niet aan welk soort billen zij het eerst moeten denken. Ze trekken dan ook een gezicht van geperst grapefuit als er met de snelheid van het openbaar vervoer aan de overkant van de straat weer een nieuwe bui komt aangedraaid.

Wat mij opviel, was dat vrouwen niet eens naar elkaars lange rokken keken, met een steile blik, een opgespoten lip en/of een zelfbedacht lachje. Alsof er helemaal geen competitie was. Helemaal mis. Vrouwen met mooiere en langere rokken dan de hunne worden communicatief binnensmonds bejubeld en in standbeelden gehouwen. Om hen later weliswaar effectief als ongewenste Dictatrices van de Lange Rokken met een lasso van vuil maandverband uit hun schaamlippen te trekken, maar dat is een ander verhaal. De Olympische Spelen in de categorie lange tenen.

Je ziet ze evenwel in hun navelstaren hopen dat het langgerokte sletje met haar veel te rode hakjes tussen twee straatsteentjes of een tramspoortje blijft plakken en dat er dan een busje in volle vaart komt aangereden met een schaap van een bestuurder die helemaal voldoet aan de Nederlandse asbesteisen.

Slimme vrouwen dragen dan ook al lang geen lange rokken meer, maar zwarte zakken die schaamteloos kond doen van de contouren van hun meesterlijke rondten en hun roomboter glimmende oogjes tussen hoofdelijke tralievensters. Dat is de topcategorie. Strenge Maat. Dan mag je cellulitis hebben. Daar bestaat een aparte competitie voor. Met vrouwen die elkaar lekker lekkende theezakjes toewensen, liefst van dij tot enkel, enkel siliconensiroop; die zich niet afvragen of het niet beschamend is dat vrouwen met zo’n hoog aspergegehalte als zij zelf ook hebben nog over straat durven lopen. Ook zij boeren immers van dezelfde hoer.

Alleen langgerokte vrouwen doen nog hun beklag over oversekste steigerpijpen van het type dat fluitend vraagt hoeveel het per minuut pierst, en als zij niet antwoorden hun toezingt met zijn tattoes. Daarom zie je in grote steden als Ede en Epe ook steeds meer langgerokte vrouwen die met kinderwagens over straat wiegen. Blijkbaar bevallen ze dan minder . Niet dat ze al echt hebben gebaard, ze heupen er alleen maar op, orgiastisch gillend door hun mobieltjes, terwijl het nu juist de vervloekte autochtonen uit deze alinea zijn die hen graag telefonisch in hun rode oortjes zouden willen toefluisteren dat ze het liefst in hun Kaatje zouden rijden, volop bezig zijnde met hun kruistocht in de bouw: tegen 2015 moeten alle langgerokte vrouwen de voordelen van zo’n zwarte zak plukken. En ook zonder de moderne tweetrapsfinanciering zal dat zeker lukken.

 

++++

Schrijver: Guus Flater.

Flater van “Kortgerokte vrouwen” van Johan De Smet, dagcolumn 1862, Nederlands.nl.

 

Vroeger had je bril, Jan en Tine.
Kon je na publicatie van je eminente stelling direct je kolenschopkop mee
insmeren. Stresskosten gingen gelijk RUG omlaag, productiecijfers stug omhoog. Toen was een fabriek in Oost-Groningen nog heel gewoon.

Doch sinds ex-mijnwerkers de voormalige Graanrepubliek regeren heeft Nederland overal gebrek aan. Leraren, artsen en ingenieurs zat, maar o, o, o, wat heeft dit land toch een tekort aan regionale tompoezenbakkers, cocosmakronenvullers, mergpijpenknijpers en ziekenhuistelevisiepatiëntenverdovers. Tussen de eersten en de laatsten zit geen verschil, maar dat is rood geloof. Niemand zal u voorgaan. Heeft de PvdA intelligent talent ooit statutair gewist, echte Helmantels worden nimmer door de Heer betwist.

En dáár wil een gladde generatie Tweede Kamer nu wat aan doen. Er moeten méér mensen komen met een meesterbanketbakkerskransentitel. Natuurlijk gaan ze eerst van roze leerlingroomboterbakplaatje naar warme gezel, maar dan ook echt helemaal in de botebloterboterbilletjesbel. Hoera, daar is de BTW. Eindelijk erkenning. Van zo’n kaal lid die klaarkomt in een stembus. Bah.

Heeft U Sikko de laatste tijd nog gezien, btw? Ik wel. Ik geloof dat hij God is. Hij eet elke dag 24kitchen lekker van de voedselbank. De kop vol brillantine.

Banken redden deden alleen de communisten. Je vraagt je af waar het kapitalistisch Europa mee bezig is. Straks moet er nog een Noodfonds voor het Noodfonds worden opgericht. Het lijkt erop dat de Grieken het goed hebben bekeken. Er zijn nu weer voldoende Grieken om de Griekse eilandjes tegen de Turken te verdedigen.

In elk geval is door de Machiavellistische manipulaties van Merkel en Sarkozy het woord Noodfonds genomineerd voor het Woord van 2011. Zelfs Lodewijk Asscher is overstag. Ook hij wil nu een Noodfonds. Hij is namelijk bang dat door de bezuinigingen van dit kabinet 4000 gezinnen in armoede zullen vallen en 9000 licht verstandelijke jongetjes crimineel worden. Zeker niet gehoord dat Veenhuizen weer open is of dat naast gedwongen psychiatrische opname gratis castratieprogramma’s voor ongelukkige ouders tegenwoordig weer bespreekbaar zijn.

Maar los hiervan, zo lang kan het succes van deze boefjes toch niet duren, denk ik met mijn gemiddelde Nederlandse IQ van 108,49 dan. Bovendien is armoede geen vrijbrief om het criminele pad op te gaan. In de 20e eeuw was armoede zelfs een sociaal-democratische deugd, hele volksstammen zijn er rood bij geworden én gebleven. Maar niet Lodewijk Asscher, hij blijft maar noodfondsbrieven schrijven aan Mark Rutte, terwijl een beetje arbeider toch weet dat knielen én kruipen voor de VVD echt een socialistische zonde is. Als ik die gladde kop van Marcouch zie, dan vraag ik mij af, hoe intelligent Asscher eigenlijk is.

Neem dan Oost-Groningen. Daar hebben ze geen Noodfonds, daar hebben ze het Project Overstag. Voor jongeren die de hele dag op de bank zitten, net zo lang zo veel bier zuipen dat ze vanwege de meest ernstige overlast die ze daarmee óók buitenshuis veroorzaken binnen de kortst mogelijke keren een betaalde baan krijgen.

Zeg niet dat deze jongens dom zijn, zei ik onlangs tegen een oud-verzetsstrijder. Nee, dat denk jij, zei hij, ik zei alleen maar dat ik in de krant zag dat dit soort uitschot aan een betaalde baan wordt geholpen door een néger.
Jama, lekker wildplassen ja, riep ik. Oost-Groningers zijn sinds Joop óók Surinamers en Antillianen. Het is andersom, pieste hij terug. Surinamers en Antillianen zijn sinds Den Uyl óók Oost-Groningers. Maar in elk geval wel een neger die goed Gronings spreekt, droop ik op de Internationale af.

Alsof er in Oude én Nieuwe Pekela volop betaald werk te vinden is, al het Grieks vliegverkeer op Eelde stilligt. Als radarcoach zou ik ze laten drugsvliegen tot Leers er helemaal aan verslaafd was. Want ook daartegen heeft Europa een Noodfonds. Plus voor een commerciële sociale partij (een CSP) zoals ik ook nog eens een BTW-Compensatiefonds.

Met mijn sociaal-pedagogische spijkermatten veeg ik elke sociale bedreiging voor u van de baan. Ik begrijp dat u over de hoogte van uw landingsrechten even bonus moet nadenken, maar u zult zien, u gaat gesubsidieerd overstag.

++++++++++++++++++++++

Schrijver: Ganzedijker. 
Geweigerd door de redactie van Nederlands.nl

Filosofisch gezien vind ik dat er van alles mis is met dé herfst, symbool van het lijden en de dood. Het Heelal is groot genoeg om geen enkel blaadje te laten sterven. Politiek én wat het weer betreft, vind ik dat er van alles mis is met déze herfst 2011. Oude boomstammen staan in oktober nog steeds zomers in de verf. Neem nou Jacques Wallage.

In het Dagblad van het Noorden van zaterdag 24 september zegt Jacques dat de tijd rijp is om op zijn 65e weer te gaan spreken. Ik vind dat symptomatisch voor zijn geheugenverlies, omdat hij in 2005 in hetzelfde Dagblad heeft toegegeven dat hij een deel van de realiteit heeft gemist. Het verraad van links Nederland van het geboorterecht van de eigen bevolking ten gunste van een marxistisch multicultikermisculturalisme is hem totaal ontgaan.

Maar het ergste vind ik dat Jacques nooit heeft beseft dat Jood-zijn en socioloog- zijn niet samen gaan. Want Jood-zijn is een godsdienst en sociologie een wetenschap die de mensheid niet vooruithelpt. Jacques is daarvan dé vleeswording bij uitschot. Zoals Reinhard Mey het ooit zong: Es lebe die Partei, – Leve de Partij. En in het interview geeft Jacques ook toe veel te danken te hebben aan de partij.
Dus werd hij na zijn lange achterkamertjesbaan als burgervader van Groningen weer door wildvreemden benaderd om deze keer “professor” te worden en lid van de Raad van Commissarissen van PostNl. Bij partijgenoot Jos van Kemenade heeft hij dan nog moeten solliciteren, maar u zult begrijpen dat dat pro forma was, Jacques niet aan de gang kon blijven.

Het interview vermeldt dat Wallage op 26-jarige leeftijd al schoolleiders van 55 moest ontslaan en later baas werd van de brandweer. Niet dat hij later als minister ook nog eens het Nederlands onderwijs vernielde, illegaal multiculturele vuurtjes stookte en met toestemming van de meerderheid van de linkse gemeenteraad in 2009 in Groningen de eerste niet gekozen homosexuele burgemeester installeerde, hetgeen zo’n beetje een schoolvoorbeeld was van PvdA-democratie, bijna synoniem ook voor Griekse vaderschapscultuur en/of anaal cliëntelisme.

“Niks mis met de herfst.” Een artikel van Jantina Russchen in het Dagblad van het Noorden over Jacques Wallage. Een politiek interview in de beste Stalinistische traditie: onverdiende politieke wapenfeiten en schaamteloze persoonsverheerlijking.
Tijd mag dan cyclisch zijn, uiteindelijk ook de persoonlijke scherpte van geest verminderen, maar niet die van Jacques. Wallage gaat de komende jaren met een foto van Troelstra en een schilderij van Werkman op de achtergrond opiniërende stukken schrijven. De grote lawaaischoppers, de mensen die polariseren en anderen beledigen, kunnen hun borst nat maken.

Persoonlijk denk ik dat Jacques eerder zichzelf weer tegenkomt, net zoals in zijn huwelijksleven, maar dit terzijde. Van mij mag deze van moedermelk gespeende politpygmee in de hondenkennel van Francien Drees blijven. Achter slot en grendel.

Telepathie en helderziendheid komen ook onder konijnen voor. Met “telekonijnen” kunnen ze over grote afstanden stampvoeten, met “parakonijnen” dingen zien die onbereikbaar of van dichtbij gevaarlijk voor ze zijn. Ze kunnen zelfs zichzelf genezen van de maxemixtose, mits ze voor de genezende golven in en om hen heen openstaan. Het zijn latente eigenschappen van elk konijn, ze moeten alleen even worden opgewekt. Pas op! Garanties geeft alleen Beun de Haas. Het echte konijnenleven komt hiernamaals, uit de Hoge Hoed van de Vader aller konijnen.

Het konijnenbrein hier en nu werkt in alle Konijnenheid, dat is een geestelijke verbinding tussen alle konijnen die zichtbaar is in de aantallen fysieke konijnenholen. Die hangoren heeft die hore. Een groot konijn noemde dat ooit “synchronikonijn” (het gelijk huppelen en knuffelen van twee of meer konijnen), reeds terug te vinden in de ideeënleer van de Oude Konijnen, in de praktijk helaas verworden tot plat festijn straatkonijn: schuiven, snuiven, ruiken om je te kunnen bedruipen; stampen, rammen, rampetampen om te kunnen dansen; kietelen, liegen, bedriegen om de waarheid te kunnen zien vliegen.
De rest is een dood konijn of een geslacht konijn. Want de dood, zo zei die grote konijn ook, is de opheffing van alle tegenkonijnen. Nou dan.

Stel u zich eens voor. Miljarden konijnenbreinen maal miljarden neurokonijnenverbindingen helemaal naar de Konijnistijnen. Voeg daarbij al die dooie breinen van de vossen en u heeft 3D een beeld van de eeuwige jachtvelden. De hemelkonijnen ontbreekt niets, de hemelvossen vervelen zich misselijk. Dat kan natuurlijk niet. Metafysisch (alles wat de wetenschap niet begrijpt) is dit een ongewenste toestand tussen het Zijn (het volmaakte konijn) en het Zijnde (het onvolmaakte konijn): Het Levende Konijn leeft, terwijl de Vader aller konijnen dood is of omgekeerd. Een prachtige paradox (een schijnbare tegenstrijdigheid), maar neem van mij aan dat hij niet klopt: Het is zo. Zij het zichzelf scheppende materie of Kyrie Koneison, het kan het Joodse, het Heidense of het Griekse Konijn helemaal niets schelen. “Gij zijt konijnen” wilde alleen maar zeggen: Gedraag u dan ook niet anti-konijn. Toe nou.

Zie de Aarde als een bolletje voortdurend rijzende biomassa, een onzichtbare kosmische baarmoeder, waarin Vader Konijn zeven dagen in de week niet alleen met een handvol zaadcellen bij Moeder Konijn schooit, maar ook bij Moeder Vos. Daarom is scheppen een sterk werkwoord, klinkerverandering in de verleden tijd. Dat betekent, dat waar u gisteren was, u zichzelf morgen weer tegenkomt. Dus grijp uw telekonijn en para uw gnost uit uw hok voordat U een Judas Konijn nodig heeft. – Ja, gaat u maar even rustig zitten, we doen even een ademhalingsoefeningetje en daarna gaan we samen met de dienstdoende CliniClownConijn effe lekker Hahahahaha!

Zie uw tumor als humor. Want hij is niets vergeleken bij al die vergaste, gemartelde, verkrachte, in stukken gehakte, in flarden geschoten, gestenigde, gekruisigde, lamme, kreupele, blinde konijnen; de weduwen, de wezen, de door adders, slangen, schorpioenen gebetenen, de maanzieken, de manisch depressieven, de stemmenhoorders, de schizofrenen. Nota bene.

U bent een marginaal schepsel, een sterfelijke biomechanische constructie, gemaakt uit een zaadcel plus een eicel voor uw broodnodige persoonlijkheid, ook nog eens zelfreproducerend, waarbij zowel in de zaad- als in de eicellen helaas nog wel eens wat mis kan gaan als er niet helemaal of helemaal niet aan de chemische randvoorwaarden wordt voldaan. U bent niet wat u verdient of bij elkaar steelt. Alleen Ko Konijn wint de Staatsloterij. Vóór de zondeval was er helemaal geen materiële basis nodig, toen maakte Vader Konijn nog volmaakte konijnen uit klei. Was u daar niet bij? Nee? Geloof dan.

Dat Vader Konijn het gevallen brein uit genade heeft voorzien van troostende voorstellingen van het paradijs, die, met name in de stervensfase, met pijnstillende middelen kunnen worden opgewekt. Daarom is Maria een vertrouwde verschijning aan het sterfbed, evenals het voltallig Joods orkest.

Bij leven en welzijn echter put het konijn alle informatie over zijn persoonlijk lot in relatie tot dat van zijn soort “telekonijn” uit zijn brein en “parakonijn” uit het brein van zijn naaste. Vaak is een foto al voldoende om deze chemische spiegeling tot stand te brengen, vooral als er medisch iemand is opgegeven. Computers zijn daarbij handig, maar niet echt noodzakelijk. Het briefgeheim uiteraard wel, uw euthanasie gaat de overheid geen donder aan. Centraal daarbij staat de overdracht van geloof, hoop en troost. U blijft persoonlijk achter in het brein van uw nabestaanden. Zodat op een zondagnamiddag op de Drentse hei één van uw nakonijntjes hijgt: Kijk, daar huppelt een konijn… en hij lijkt heel erg veel op oom Steijn!

Mooier kan tele- en parakonijn in het Zijnde niet zijn. Daar hoort een liedje bij.

Schrijver: Zus Konijn
Inzender: Guus Flater, Konijnenwijzers BV
Geweigerd door de redactie van Nederlands.nl
Zie ook: http://youtu.be/XQuoZaglvo8

Als schaduwpatiënt in het ziekenhuis wierp ik voor de nacht nog even een blik op mijn rechterbuurman. Hij sliep diep, zijn lichaam half ontbloot, een aanblik van vrede, zijn stembanden zongen het hoogste lied. Dat wordt nog wat vannacht, dacht ik en liep naar een grote, lege kamer.

Na wat heen en weer gezap door de televisiedrap, viel voor een wit bekertje koffie mijn oog op een witte folder. Opeens leek het alsof alleen de rode stof van de stoelen of de stomme grenen tafels het abstracte kunstwerk aan de muur nog konden duiden.

Ezechiël. Ik las zinnen die mij bekend voorkwamen. Tijdens het lezen hoorde ik zijn stem weer, ik ken ook al zijn redevoeringen uit mijn hoofd, twaalf dvd’s, het was destijds een aanbieding.

Acuut psychoot heb ik met mijn keel in de brand een hele WC stilletjes volgejankt. Niet alleen mijn eigen doden, maar ook de uwe, sterker nog, alle doden na de zondeval, de hele mensheid heb ik onschuldig verklaard.

Dat viel mij zwaar tegen, de folderschrijvers even buiten beschouwing gelaten – ik had mijn bril niet op- , want nog nooit, ik herhaal, nog nooit heb ik zó de Man gemist die opkwam voor de blindgeborene, dus ook voor mijn rechterbuurman, de man met het knobbeltje op zijn stemband die nooit heeft gerookt en nooit een mens kwaad gedaan.

De volgende ochtend kraaide de haan. Ik zie zes witte jassen voor mij staan. U kunt gaan, wij hebben voor de patiënt intensive care. Mijn buurman straalde één minuut eerder dan ik. Kanker grijpt me altijd weer aan. Het is zo unfair.

Ik heb het wel gezien. In de krant las ik dat je na de drank en de cigaret ook nog eens keelkanker krijgt van orale sex.  Mijn schaduwgeloof is weer in ere hersteld. Alle oorlogsmisdadigers zijn in de hel geteld. Jaweh is de beroerdste niet.

Nee, ik geloof niet voor de lol. Er is geen schaarste aan kauwgom en Moeder Natuur heeft voor mijn gezonde oor nog genoeg xylitol.

++++++++++++++++++

Schrijver/Inzender:Varifocus                                                                                                                                                                                                      Geweigerd door de redactie van Nederlands.nl